Tuesday, January 20, 2009

اوباما وارد می‌شود



باراک حسين اوباما رسمن رئيس جمهور آمريکا شد. او راه دشواری در پیش دارد. دو جنگ عراق و افغانستان، وضعیت بحرانی خاورميانه، رکود اقتصادي، بي‌کاری بی‌سابقه، بحران جهانی سرمايه‌داری و صدها مشکل بزرگ ديگر بر شانه‌های او سنگينی می‌کنند. از طرف ديگر انتظارات دور از واقعيت بسياری از مردم و اميد به شق‌القمر مزيد بر علت اند.
اوباما اما با مشتهای پر می‌آيد. او عملن اعلام کرد توی دهان کسانی خواهد زد که علايق آمريکا را زير سوال ببرند. باراک حسين اوباما جهان اسلام را مستقيمن مورد خطاب قرار داد و گفت ما خواهان پيدا کردن راههايی جهت تحقق علايق مشترکمان هستيم. ما شما را بر ميزان ساخته‌هايتان (دست‌آوردهایتان) خواهيم سنجيد و نه بر معيار خرابکاری‌هايتان.

Labels: , , , , , ,

Tuesday, March 18, 2008

اشتباه لپی


مک‌کين کانديدای رياست جمهوری آمريکا از حزب جمهوری خواه در يک مصاحبه مطبوعاتی ايران را متهم کرد که نيروهای القاعده در عراق را تعليم می‌دهد و بعد از اينکه يکی از مشاورانش در گوشش زمزمه کرد که "جناب سرهنگ گاف زدی، ايران شيعه به القاعده سنی کمک نمی‌کند" بلافاصله معذرت‌خواهی کرد و گفت منظورش گروهای تندرو بوده است نه القاعده. البته اين اشتباه لپی که از ضمير ناخودآگاه ايشان سرچشمه می‌گيرد برايش در طول انتخابات عواقبی خواهد داشت.

Labels: , , ,

Tuesday, March 11, 2008

آمريکا - ايران


امروز درياسالار فالون فرمانده کل قوای آمريکا در خاورميانه و آسيا از سمت خود استعفا داد. درياسالار فالون علت استعفای خود را اختلاف نظر با بوش و دولت او اعلام کرد. او يکی از مخالفان اصلی مقابله نظامی با ايران بود. وزير دفاع آمريکا در جواب خبرنگاری که به اين مسئله اشاره کرد، گفت: "اين​که بگوئيم استعفای درياسالار فالون به معنی تصميم حمله به ايران است ادعای مسخره​ايست." انشاالله.

Labels: , ,

Wednesday, December 13, 2006

انگشت خير و انگشت شر


خر آمريکا بد جوری در گل عراق گير کرده​است. نه راه پس دارد و نه راه پيش. ياد آن داستانی افتادم که بچه​گی خوانده​ايم. پسرکی از کنار سدی می گذشت. متوجه شد که سد سوراخ شده و آب از سوراخ جاری​ست. انگشتش را در سوراخ سد کرد که سوراخ گشاد نشود. بعد از مدتی تمام هيکلش از سردی آب يخ کرد اما قادر نبود که انگشتش را از سوراخ بيرون بياورد چون ميدانست که سد می​شکند و سیل همه چیز را باخود می​برد. تفاوت فقط این​​ است که آن انگشت خیر بود و این انگشت شر. بیچاره مردم عراق.

Labels: